Dreamy Daylight

Unutulmayan Servis Şöförleri

2009-06-22T01:11:00.000-07:00

Müzellef abi ya da amca..(eski banka emeklisi)

servise binerken sizi karşılayan yazı: "servis beklemez, beklenir"

müzellef abi yolun sadece yan kısımlarını kullanır yani gidebildiği yerlerde emniyet şeridinden, emniyet şeridini kullanamıyorsa (ki bu çok nadir olur) en sol şeritten gider.

müzellef abi şehir içinde hep sol şeridi kullanır, servise binmek isteyenler onun canını sıkar çünkü sağ şeride yanaşacaktır. o yüzden müzellef abiyi sol şeritte gördüğünüzde, ıssız adadan yaklaşan gemiye yaparmış gibi el sallamanız gerekmektedir. muhtemelen 129 t nin önüne kırıp kapıyı açtığından binmek için birkaç saniyeniz vardır.

servise binince müzellef abi günaydın yerine "kapıyı yavaş kapat" der.sana da günaydın müzellef abi der yerine oturursun.

müzellef abi türk sanat müziği dinler sesi kendi duyma eşiğindedir kesinlikle ses kısılmaz.

serviste klimanın açılması teklif dahi edilemez.

sadece şöför yanındaki koltuk boş ise müzellef abi emniyet kemeri takmanıza uyuz olur, çünkü emniyet kemeri hasır bilyeli koltuk korumasının altına özenle yerleştirilmiştir.

müzellef abi kelimelerine siz diye başlayıp mutlaka ayarı verip sen diye bitirir.

dönüş yolunda servise erken binmek ızdıraptır, çünkü müzellef abi binenlerin hareketlerini otomatik kapının önünden denetler. ayaklarınızı öne dayamak koltukları kırar, kafanızı cama dayamak ise camda iz bırakmaktadır. put gibi arka koltuğa doksan derecelik açı nizami servis duruşudur.

müzellef abi servise yeni binenleri mütamadiyen azarlar, kendi servisinize binin der.ümraniye servisine binen müzellef abiye misafir olan bir arkadaşa ne işin var üsküdar'da demiştir. sorular karşısında schengen sınır kontrolu karşısındaki lacivert pasaportludan daha çok ezilirsiniz.

servisten inerken 1 ışık öncesinde ayağa kalkıp orta aynadan kendinizi müzellef abiye göstermeniz gerekmektedir. aynadan bakışmanız ve ayakta olduğunuz gerçeği her zaman inmek istediğini göstermez, durak geçildiyse eğer radyodaki türk sanat müziği sesini geçmeyecek kadar inebilir miyim demek gereklidir.

müzellef abi türkçe dışında bir de hobit dili konusur, selektör yapıp sağa geçmeyen araçları solayıp geçerken bir süre aynı hizada gitmeyi ve kafasını sağa çevirmek suretiyle hobit dili pratiği etmeyi pek bir sever. genelde" kenarssaa geçssseneeeaayaya elessar calaffasss..belanııssssversisiasas" gibi anlamadığımız şeyler söyler. sağdaki araç müzellef abiyi tolkien karakteri zanneder yol verir.

müzellef abi köprüde her zaman ek şeride girer selektör yapmaya devam eder ama selektörü yiyen ve arkaya ben napiim mına koyim diye dönen araca benim selektörüm sana değil ki senin önündeki lavuğa bakışı atar.

müzellef abi her 3-4 hafta bir form doldurtur insanlara, formda iletişim bilgileri isim soyisim alanları vardır. form kalem ile beraber gelir, en arkadaki kişiden de "maslak-üsküdar" servisi 14 kişiyle yolculuğunuza hazırdır kaptanım" düzenini ister.

müzellef abi makasları, araçların önüne kırmayı, ani frenleri pek bir sever. ani frenler frenlerin sertliğinden ani hızlanmalar ise debriyaja alışamadığından kaynaklanmaktadır ona göre. hızlı gitmesi zevkten değil 8.15 te çekeceği diğer servise yetişme çabasındandır.

müzellef abi yetişemediği durumlarda arkadaşlarını bir sonraki işlere koşturur, telefonda konuşup bir de karısını azarlar. inmek isteyen yolcular da onun için artık ekstra pitstoplardır çok can sıkıcıdır.

kısacası müzellef abi anlatılmaz, yaşanır.

ama kısa süre önce değiştirdiler servisimizi, bir burukluk oldu hepimizde. yeni şöför de has karadenizli bir amcam, bana geçende bolu tünelinde kamyonlarla yanyana tampon tampona çıkıp inerlermiş onu anlattı. aradan kuş geçemezmiş, formundan birşey kaybetmemiş hala trafikte takip mesafemiz güvercinden büyük kartaldan küçük. 10 seneye yakında beşiktaş-sarıyer arası dolmuş şöförlüğü yapmış anlayacağınız cv sağlam burun sokma, makas konusunda epey deneyimli.

henüz adını bilmiyorum o da benimkini bilmiyor ama beni yeni bisiklet kazası yaptığım için bandajlı çocuk olarak biliyor.

My Favourite Things

2009-02-22T07:52:00.000-08:00

Dancer in the dark (2000), ve Control (2007) iki güzel film. Filmin başında Bjork'un söyledigi "My favourite things" üzerinde düşünür oldum. Noodle yanında şinitzel, kedi bıyıkları, kapı zilleri mutlu etmeye yetiyormuş Bjork'u, kötü hissettiğinde de düşün favori şeylerini ve tekrardan mutlu hisset kendini. Diğer film ise Control, Joy Division'ın efsanevi solisti Ian Curtis'in biyografisi. Anton Corbijn siyah beyaz çekmek ile ilk notu alıyor benden, ikinci kez de "Love will tear us apart" şarkısını kullandığı yer ile mest etti beni. Ian Belçikalı sevgilisi Annik ve karısı arasında gidip gelmesi, genç yaştaki evliliği, ardı arkası kesilmeyen epilepsi krizleri, grubun yakaladığı başarı ve üzerindeki yük ile birçok problemi sığdırmış 23 yıllık kısa ömrüne. Twenty four hours şarkı sözleri Ian'ın son notu olmuş geride kalanlara;
So this is permanence, love's shattered pride,
What was once innocence, turned on its side
demiş ve evinin mutfağındaki çamaşırlığa asarak son vermiş hayatına.
İzlemeyenlerin keyfini kaçırmayalım, Bjork'un şarkısı da bu.
"They say it's the last song
They don't know us, you see,
It's only the last song,
If we let it be.
Macclesfield'daki mezar taşında "Love will tear us apart" yazıyor Ian Curtis'in.

Mavi sokağın ruhu

2009-02-12T16:11:00.000-08:00

Klişe bir sorudur yönetmen olsanız neyi çekmiş olmak isterdiniz diye. Ben de klişelerin üzerine biraz düşününce şunlar çıktı.
Müziğin güzelliği, şarkının video klip olmadan çok şey anlatmasıyla "Radiohead" parçası Street Spirit (a.k.a fade out) video klibini çekmiş olmak isterdim sanırım. Birbirinden bağımsız ama bağımlı sahnelerin farklı frekanslarda çekilmesiyle oluşan Jonathan Glazer eseri, ki kendisi daha sonra Karma Police'e de el atacak, aynı zamanda bir metafor manyağı yapıyor izleyenleri. Özel ışıklandırmalar, kullanılan teknik, seçilen mekan(aslında izbe bir trailer), frekans kullanılarak yaratılan farklı objelerin aynı karede farklı hızlarda hareket etmeleri ve siyah beyaz olmasıyla gönlümde taht kuran Street spirit, yabancılaşmayı irdeleyen hazmetmesi güç bir parça.

Sinema filminin cevabı ise elbette daha zor ama duygusal davranınca ağzımdan bir çırpıda Bleu (Mavi) çıkıyor. Kieslowski'nin Preisner ile beraber çalışması mı desem, yoksa sadece Juliet Binoche'un elini duvara sürtmesi mi. Ama Annette Insdorf'un her karesinde anlatacak birşeyler bulduğu Mavi gibi bir film çekmek isterdim sanırım.

Linkleri aşağıda bulamayacaksınız eğer merak ediyorsanız araştırın, hayat da böyle çok kolay değil.

Mutlu Aşk Yoktur

2009-02-02T12:31:00.000-08:00

Oysa, bugun işteki bulanık su misali belirsizliğe rağmen canım pek de sıkılmış sayılmazdı.
Şimdi uzaktan sevmek olmuyo ya yanına da gelmez, işte böyle pek bir sıkılıyorum ben. Küçükken yeşil kaplı bir Zülfü Livaneli kasedi vardı evde, Varlık Yayınları kitaplarının üstündeki rafta dururdu. B yüzünde son parça vardı bir de, o zamanlar müziğini çok sevmiştim bu parçanın şimdi de sözleri tornavida yemiş gibi hissettiriyor tabiri Masumiyet filminden çarparsam eğer , Zeki Demirkubuz'un affına sığınarak.
Bugun uzatmak istemiyorum,

"Oysa ben sana neler adamistim:
Icli sarkilar, kirik ezgiler yuregimden suzulup gelen...
Birakip gittin beni, bir gun yollarda...

Sus soyleme! hersey ortada artik..."

Susarak hayatı seyredecek miyim şimdi, sonunda elde kalan bir avuç hüzün ve keder?

"Bana bir varmış de, bir varmış bir yokmuş deme içime dokunuyor."

Can Yücel'e dil uzatanlar, mutlu aşk yaşamazsınız inşallah, bir de unutmadan Oysa ne güzel kelime ya.

Pazar Günleri

2009-02-01T12:28:00.000-08:00

Toplantı kararlarının biraz geciktiğinin farkındayım, yazma işi de ertelene ertelene iğrenç pazar gününe kaldı. Küçüklüğümden beri sevmem pazar günlerini, pazartesiden bile kötü..Pazartesi gününde haftaya başlamış olduğunu kabul edersin, pazar ne tatildir ne iş günü gözümde...Küçükken bir de sadece pazarları yıkanmak vardı dimi, hiç girmiyorum o konuya..
Toplantı kararlarından da pek birşey çıkmadı, konuşup duracağız anlaşılan.Kış günlerinin karamsar havasındanmıdır bilmem, insanın iki güne bir hayat görüşü ve heyecanı değişir mi, benim değişiyor.
Neyse karar ne olursa olsun ben alacağım Maximiles'ımı. Her pazar lanet ederek geçmez sanırım hayat...Coğrafyalar değişse de sorunlar, yaşamda iç burkan detaylar herşey aynı uzak diyarlarda .Ne kadar Derya ve Mez uyumus olsa da filmde "Historias Minimas"(*) çok da güzel veriyordu bu duyguları. Televizyondan mutfak robotu kazanıp elektriği olmayan kadını düşündüm cumartesi günü, geliyorum size bakmaya geliyorum yakında tabiki de eşsiz patagonya manzarası, gözlerin ne kadar uzağa bakarsa baksın yaklaşmıyor ufuk çizgisi, ne de güzel olurdu bu pazar günü aslında.

bugün pazar
bugün beni ilk defa güne$e çıkardılar
ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün bu kadar benden uzak
bu kadar mavi,
bu kadar geni$ olduğuna $a$arak kımıldamadan durdum.

(*) www.imdb.com/title/tt0291988/

Maslak Sanayi Manzarası

2009-01-29T04:08:00.000-08:00

Şimdi ofiste oturdugum yerden şöyle bir kafamı kaldırdığımda görüyorum Maslak sanayisini, kulaklarımda(*);
They made up their minds
And they started packing
They left before the sun came up that day,
An exit to eternal summer slacking
But where were they going
Without ever knowing the way?

Yolu çok da bilmeden yola düşmek istediğim doğrudur ama gevşekliğe gitmediğim de açık, şarkı yalan söylüyor sanırsam. Rotalar, şerefsizim görmeden gelmem dediğim yerler, dünya turu bileti fiyatları, başka başka mevzular, gezinin zamanlaması, annemin bu sefer kalpten gideceğini düşünmem ve bilimum kır kıçını otur söylemleri Maslak sanayi manzarasına bir süre daha katlanacağımı gösteriyor.

Gün batmadan aynı gün yola çıkmazsan gidilmiyormu ki acep?
Neyse bugun evde yapılacak oturumda dile getirelecek hepsi.

Bir de dün sinemada filmden önce İşbankası'nın Maximiles kart reklamını gördüm ya, aldım hocam mesajı ben tamam. Hayallerinizden ne zaman vazgeçtiniz diyordu Hakan Gerçek'in sesi Fish Card reklamında, köpek almak için kredi kartına ihtiyaç duymasam da vazgeçmedim ulen hayellerimden diyip cız etmişti içim. Ama maximiles reklamı bi bozdu beni, tamam tamam aldım mesajı, bahar da gelmedi ama karnımda kelebekler dönmeye başladı.

Yarın: Toplantı Kararları
(*) Fastball-The way

Yeni bir Little Miss Sunshine, "Juno"

2008-03-31T04:53:00.000-07:00

RTW gezisi başlayıncaya kadar blog'da aklıma gelenleri yazmaya karar verdim ilk olarak da pazar izlediğim Juno ile başlayayım. American Independent görünümlü bir holywood filmi ama müzikleri, renkleri ve çekim mekanları ile leziz bir film. Ellen Page 21 yaşında Oscar adayı olmanın hakkını veriyor Juno karakteri ile. Filmin çok da güzel bir soundtrack'i var favorilerim;

The Kinks- A well respected man,
Barry Louis Polisar- Alli want is you
Anyone else but you
*The velvet underground -I'm sticking with you
Kimya Dawson- Tire Swing

Dreamy Daylight

2008-03-26T04:39:00.000-07:00

Şimdilik hayata geçmeyi bekleyen bir proje bu...